Wolfsblog
Ik ben nog nooit in een IKEA geweest. Nog nooit.
Erger, ik ben niet van plan me er ooit in te begeven.
Dat ondanks de vele positieve getuigenissen van IKEA-ers om me heen, die me stuk voor stuk kond doen van een belevenis die de WinterEfteling INCLUSIEF files bijkans overtreft. Wat: waar Disneyland Parijs nauwelijks tegenop kan. Waar ik ook nog nooit ben geweest en evenmin van plan ben ooit heen te gaan.
En dat terwijl IKEA toch een succesverhaal is van het Amerikaanse type 'clochard wordt multimilionair'. Da_dorpsmenneke Ingvar Kamprad begon op z'n zestiende, in 1943, met examengeld zo wat te hobbyen en een paar jaar later stortte hij zich op de meubels die je zelf in elkaar mag inbussen. Nu is ie naar verluidt [een van] de rijkste ondernemer[s] op Terra. Dat gun ik 'm van harte. Clever guy. Bovendien zijn geen vlijtige kinderhandjes aan de producten gekomen en let Ingvar op duurzame ontwikkeling. Je zou dus zeggen, wat houdt je tegen?
Nou. Die getuigenissen dus.
Allereerst zijn er lieden die van een bezoek aan de IKEA een soort dagtrip maken. Ze ontbijten daar ter plaatse, na een half uur of langer buiten te hebben staan wachten tot ze naar binnen mogen, samen met hordes anderen die dat ook willen. Ze lunchen daar ook, en ze dineren er als het moet. Misschien zouden ze liefst hun intrek nemen in een IKEA-toonzaal, maar dat zie ik als gemakzucht: ze hebben gewoon geen zin om al die schroefjes in te bussen thuis. De KITS konden ze tot voor kort kwijt in de dubieuze ballenbak maar die is kennelijk afgeschaft omdat het niet hygiënisch was, de kits kwijlden op de ballen en ja dan heb je zo rabiës in da_house. Of was dat nu bij de MacDrek? Of bij allebei?
Enfin wat mij is verteld, na het broodje met koffie wordt men in kuddes de lopende band opgedreven en men mag maar één richting in, voorwaarts. Geen ontsnapping mogelijk: je moet de hele route afleggen om naar buiten te komen en je mag pas weg als je iets met een inbussleuteltje erbij hebt aangeschaft. Bovendien is het er standaard zo druk dat je niet om kan draaien al had je het graag. Nergens is personeel behalve bij de uitgang; geen inbus? terug de loopband op! Verwacht niemand een slachtpistool op de slapen gedrukt te krijgen ergens tussen de afdeling bedden, boekenkasten en secundaire opbergers? Is er niemand die zich afvraagt of die lopende band niet stiekem selecteert wie geschikt is voor consumptieve verwerking en een alternatieve loopband richting ondergronds abbatoir wordt opgedrongen? Op zoveel bezoekers mis je een, twee klantjes per uur niet!
En alle meubeltjes hebben namen van Zwödse boyz & girlz. Eigenlijk koop je geen meubel maar adopteer je een kind. Een jengeltje dat rap broers & zusjes wil en je leven tot een hel maakt als je daar geen gehoor aan geeft. Eénmaal kopen = altijd kopen, meer en meer en nog meer. Misschien doet Ingvar wel iets in het luchtfiltersysteem dat de kooplust opwekt en de ratio uitschakelt.
Want dat is wat mij zo bevreemdt als ik de blijde getuigenissen van IKEA-gangers aanhoor: ze zijn zo extatisch als kwamen ze juist uit een opwekkingsdienst van de pinkstergemeente!
Terwijl er niks euforisch is aan het kutten met inbussleuteltjes. Noch aan die krankzinnige gebruiksaanwijzingen die, nauwkeurig opgevolgd, van bedje Hensvik een tafeltje Oddvar maken.
En pas op; IKEA heeft overal ogen & oren. Toen wij een tijd geleden de ins & outs van IKEA bespraken in de beslotenheid van ons eigen, naar verwachting veilige en private, höm, viel binnen 24 uur een dikke IKEA-gids, OP NAAM!!!, de brievenbus en de hond eronder aan. Voila, onze collectie. CREEPY!!!

Ik Bakker. Neen, niet Sonja maar haar broer Leen. Bij Leen is ook geen personeel, behalve chagrijnig volk aan de kassa dat je duidelijk maakt dat ze eigenlijk allang hadden willen wegwezen maar niet konden omdat jij zo nodig een lamp moest uitzoeken tijdens openingstijd. Bij Leen helpen ze je ook liever niet, maar je mag er wel alle kanten op, als je maar weg bent om 18:00. Bij Leen moet je ook de planken zelf wel ff in elkaar schroeven met een handleiding die van je nachtkastje een bizarre plantenhanger maakt. Bij Leen hebben de lampen en kastjes ook namen, maar die mag je meteen weer vergeten. Als je drie dagen achtereen terugkomt bij Leen, omdat je na installatie van een nieuwe lamp ontdekt dat je andere lampen ook behoorlijk aan vervanging toe zijn [guts! nooit gezien dat die stuk was, je leert zo makkelijk om de scherpe afgebrokkelde randen heen te reiken om het aan/uit-knopje te beroeren], en omdat je nieuwe foulards best wel nieuwe kussentjes zouden willen, kijkt het meissie van de kassa je aan alsof je onder je jas waarschijnlijk de hele collectie boekenkasten verborgen de winkel uit wil smokkelen, en word je niet meer gegroet - that's _my_ shop!

En toch. De IKEA-gangers nemen altijd iets voor me mee als water uit Lourdes: een afwasborstel. IKEA heeft de allerleukste afwasborstels in de wereld. Ik vraag er om. Ga je naar IKEA? A toe!!! kijk of ze geinige afwasborstels hebben?? Doe er maar twee, in ieder geval een hondje en liefst ook de slang weer!

Bij ontvangst van m'n afwasborstel voel ik me dan gelijk 'n pooier die z'n meissies de straat op heeft gestuurd en de opbrengst incasseert.

Jah.
Soms hebik het gevoel dat ik ergens iets mis - maar ik kan er de vinger maar niet opleggen.
 
[04-01-07] 
Lees meer...   (4 reacties)
Soms maak je notities om later uit te werken tot een stukje en dan zit je een dag later met grote vraagtekens: "WTF bedoelde ik DAAR nu weer mee?"
Zo heb ik hier staan: "palmzondag en hallucinerende paddestoelen". Die paddestoelen kan ik wel plaatsen dus daar gaan we het zometeen over hebben, maar waarom in duivelsnaam zou ik willen schrijven over palmzondag en wat? Die joodse gast waar we het wel eens eerder over hadden werd dus "een week geleden" door een meute uit de woestijn geplukt en onder toewuiving met struikgewas uit de regio de stad ingejaagd op een ezeltje, waarna hij ergens een kamer huurde waar hij een dramatische act opvoerde met voedsel en toevallig de nacht daarop werd opgepakt door de Romeinen die dat opstandige gespuis onderhand meer dan zat waren en met de nodige back-up van de lokale autoriteiten eindelijk kans zagen die oproerkraaier definitief tot zwijgen te brengen. Omdat de Romeinen haast hadden nog juist voor de sabbath de kroeg in te duiken voor een laatste borrel [damned dat dienen in het buitenland sucks!], lieten ze de gekruisigden die dag niet hangen maar staken ze vast door, en zo kwam het dat ook deze duud ruim op tijd in zijn leengrafje lag, waar hij twee dagen later uit geroofd bleek, waarna de mythe werd verspreid dattie uit dat graf was opgestaan. Zijn dubieuze vriendjes, misschien zat er iets in dat brood van donderdagavond wat niet lekker viel, of was het besmet met moederkoorn, waar later wereldwijd hele dorpen aan ten prooi zijn gevallen, wat weer de vrolijke sint-vitus-vieringen heeft voortgebracht, of ze hadden gewoon geen zin om weer terug naar hun vissersbootjes te gaan om de hele dag op het meer rond te dobberen en dan 's avonds thuis van moeder de vrouw te horen te krijgen dat ze wéér geen flikker ingebracht hadden in het huishouden [ach, je kunt je afvragen of zo'n mannenbroedersclub... maar laten we de seksuele geaardheid van die vrienden buiten beschouwing laten] -waar was ik? - zagen in de dagen daarna plotseling spoken en vielen aan totale verwarring ten prooi, maar gelukkig kwam kort daarop de Romeinse spion Saulus vertellen hoe het echt allemaal zat en daarna, wel, iedereen weet hoe het ging. Wat die jezusduud allemaal had verteld werd rap vergeten, dat was zowieso allemaal te soft; die Saulus had pas goeie ideeën! Vooral dat van de vrouwen die de bek moeten houden en de kop bedekken en alles. 
 
Of die vrijdag nu werkelijk zo goed was? Ze hadden die gast moeten laten lopen; elke hype kent zijn roemloos einde. Had hem gewoon gehuwd met die Maria Magdalena, hij was wee op een leeftijd om es dringend aan kindertjes te gaan denken [nee niet zoals de priesters dat sinds Saulus en zijn onzalige onthoudingstheorieën doen; ik bedoel: ze te verwekken] en voor je het wist had ie zich ergens aan zee gesettled, liep ie af & toe nog eens het water op om een visje in de korf te lokken, las de KITS 's avonds voor uit "de Koosjere Kat" en dan was het einde verhaal geweest. Denk je eens in hoeveel ellende dat had voorkomen. Dan was ook niet 500 jaar later de Koran geschreven maar anderzijds, dan had ik nu geen heel lang weekend gehad. Elk nadeel heb ze voordeel inderdeed.

Dat moederkoorn is één van de vele fouten van de Schepper geweest, die ook niet altijd goed nadacht voor ie iets de wereld inschopte. Dat begon al met die appel in die boomgaard; Hij zei nog zo "blijf eraf" maar dat deden ze natuurlijk NIET, en even later zie je de eerste mens en zijn uit zijn rib of een wolkje modder geschapen vrouw aan de praat met slangen. Kennelijk kon de Schepper niet ont-scheppen, wat niet pleit voor Zijn almachtigheid. "Oops, foutje..." Er zijn dus een hoop plantjes en beestjes gemaakt waar de mens en overigens ook andere diersoorten een hoop pret mee beleven, maar soms gaat het effe fout en dan heet het een 'bad trip'. Nu is het natuurlijk ook gewoon dom om zomaar in het wilde weg aan de hallucinogenen te gaan; wil je er werkelijk wat van leren, dan hoor je je grondig voor te bereiden en op zijn minst goed in je vacht te zitten. Onlangs is dus naar wordt aangenomen een Frans meissie van een brug in Amsterdam gesprongen omdat de paddoos haar dat vertelden te doen en/of omdat ze vanzelf al niet zo lekker in haar vacht zat. Uhuh. Ik vond de berichtgeving rondom dit paddo-incident ronduit teleurstellend. Voorheen hadden de media het altijd over hallucinerende stoffen, hallucinerende planten, hallucinerende paddestoelen en hallucinogene slachtoffers enzovoorts, en nu plotseling gebruiken ze allemaal het correcte 'hallucinogene'. WIE heeft de media deze voorlichting verstrekt? Zo valt er niet veel meer mee te lachen, no?! Ik kan nog steeds intens genieten van het beeld dat een trippende paddestoel bij me oproept. Zowieso is het interessant je voor te stellen hoe het wereldbeeld van andere soorten er uitziet; hoe de merendeels ondergrondse funghi alles waarnemen in kleur en golven; hoe voor een steen de wereld tamelijk solide in elkaar steekt; hoe geluid een bestaan ziet in patronen; insecten in duizendvoud waarnemen, honden in geur, papier eendimensionaal - kortom, who needs paddoos om eens een wolk te worden of de stralen van de zon.

"To see a World in a Grain of Sand
And a Heaven in a Wild Flower,
Hold Infinity in the palm of your hand
And Eternity in an hour"
.

Enfin de daadkracht van dit veelbelovende feelgood-kabinet stelt me ook diep teleur. Dan zijn ze er eens snel bij en wat stellen ze voor? Die paddoos verbieden! Is er al gekeken naar de ratio brugspringers - paddobrugspringers? Niet de paddo is de boosdoener! Het is de BRUG! Weet je wel hoeveel slachtoffers bruggen maken wereldwijd? Dus: alle bruggen verbieden, te beginnen in Amsterdam. [Dank je X, voor deze lumineuze inval!] Daar komen maar ongelukken van. En zo kunnen we er makkelijk nog tientallen verzinnen. Neem nu het rookverbod in de horeca. Dat is een goede start, maar zolang men mag drinken in de horeca, maken mensen pret en onpret, dus, verbied dan  ook meteen de alcohol ja! En al die vreettenten overal! Inmiddels is algemeen bekend dat obesitas volksvijand nummer #1 [ex aequo] is en/of wordt, dus hop, verbied het vreten in vreettenten! Weet de regering al dat dartpijltjes kunnen afketsen op het metaal van het dartboard en zo de meest vreselijke ongelukken kunnen veroorzaken? Verbied het darten! Van verkeer komen ook doden: verbied het verkeer! Verbied seks, verbied leven, verbied doodgaan! Daar komen allemaal maar ONGELUKKEN van en onze regering heeft toch het beste met ons voor? DAADKRACHT, Bal! ACTIE, Rou! [Even de juiste windrichting zoeken en gewoon meedraaien, Bos.] 
 
Ik bedacht me dat het best wel eens moeilijk kon worden voor onze devote regering om genoeg steun te krijgen vanuit de domme bevolking voor zoveel ingrijpende maatregelen en daarom heb ik het volgende bedacht. We gaan naar Mars. Daar is niks. Ja dat klopt, en dat is dan ook juist wat we zoeken. We nemen dus ook niks MEE! We gaan gewoon met z'n allen naar Mars, we laden ons uit, en we gaan ons bezinnen. [Een seconde of 240]. Zware problemen vragen om zware oplossingen! Als GOD het niet doet, en die doet het niet, dan MOET onze Bal-IV het doen! En o wee als blijkt dat op Mars ook hallucinerende stoffen rondhangen! Dan trekken we op naar de Hemel en werpen die om; voor het welbehagen van God & de onzen zal de christenunie daarna het universum bestieren en aan alles komt een einde.
En misschien is er dan nog iets of iemand om te zien dat het goed -.
 
[07-04-07] 
Lees meer...
Opvallend stil in de straten, de super, bos en veld - niet verkeerd, maar waar is iedereen ineens weer gebleven? Blijk ik Christus-lancering weer eens gemist te hebben. Dacht dat die donderdag een vrijdag was en de vrijdag daarop heb ik voor het gemak maar overgeslagen want twee vrijdagen achter elkaar had ik deze week niet nodig. Ja ik ben een best tevreden tiepje. En ja, met die weekdagen zit ik wel vaker in een lus of loop. Dus pas op zaterdag begon het me te dagen dat iedereen weg was. Ik kon op m'n gemak kiezen uit de vierhonderd soorten thee, zestig soorten brood, zeven merken ansjovis-in-blik zonder dat een of ander volkomen onbekend oud wijf tegen me aan begon te plapperen over d'r zuster d'r gebroken kunstgebit. Niemand probeerde uit alle macht door mijn karretje heen te rijden in plaats van even naar links uit te wijken. Niemand keek mee op welke drie uitverkoren artikelen ik deze week de joker plakte. En minder fijn, er was geen rij voor de kassa.
Want. De meissies van de lopende band zijn schijnbaar geïnstrueerd dat hoe de bezetting ook is, de klant zo snel mogelijk langs die kassa moet worden gewerkt, en dat doen ze door al je zorgvuldig uitgekozen spulletjes zo ruig mogelijk over de scanner te raggen in volgordes die jij zeer zeker niet had gepland, dan met een stevige mep de gescande zooi op een hoop te vegen terwijl jij zwetend en verbeten tracht alles zo snel mogelijk terug in die achterlijke blauwe plastic hooiwagen te krijgen zonder daarbij het beveiligingsoogje te passeren dat loeiend alarm zal slaan als je toch iets te wild zwaait - waarop alle personeel zal komen aanhollen om jou snode dief staande te houden en waarbij je een publiek krijgt van passanten waar je zelfs in je wildste Idols-dromen niet op durft te hopen. Ik ga dus bij voorkeur naar een kassa waar een rij voor staat. Dat geeft me ruim de gelegenheid mijn spullen netjes op de band te zetten zonder dat het meissie van de kassa er aan de voorkant al mee aan het gooien slaat. Ik ben een stapelaar; liefst zou ik alles op een breedte van dertig centimeter en dan een meter hoog stapelen. Maar dat lukt me maar zelden. Ik zie ook spreiders; die gebruiken dertig meter lopende band om met tussenpozen van een halve meter één voor één een artikeltje te plaatsen. Volgens mij kan je hele psychologische profielen opstellen uit het kassagedrag aan de lopende band van supermarktklanten. Ik krijg dus de pest in als mijn stapel al wordt gespreid terwijl ik nog met de top van mijn perfecte toren bezig ben! Ik kies dan ook mijn kassa-meissie zorgvuldig. Niet de snelste maar de langzaamste! Sinds kort zit er een schattig, licht breinmatig uitgedaagd chineesje achter de kassa met de snelheid van een ingespalkte worm, en DAT is mijn favoriet! Ik hoop dat ze NOOIT snel wordt of ergens anders gaat werken.
Daarna bleek de inpaktafel helemaal vrij! Normaal staat daar volk uitgebreid te babbelen over tante Loes d'r schaamluis ofzo. Liefst willen ze daar jouw mening dan ook nog over horen terwijl je beleefd wacht tot ze hun brede kont een deurtje verder parkeren. En pas op: niet reageren op vage klets van vreemden wordt algemeen beschouwd als horkerig gedrag van de laagste orde; de publieke opinie richt zich héél snel tegen je. En ALS je dan al eens je mening geeft, en je glimlacht "platbranden!", dan is het ook weer niet goed en ook dan kan de publieke opinie zich razendsnel omkeren en tot een waar volksgericht verworden.
Het is akelig balanceren op de scherpe snede van de normen-en-waarden in de publieke mores.
Maakt niet uit: vandaag stonden ze er niet!
 
Blijkt dat het volk zich weeral massaal het huis uit heeft begeven voor een korte, welverdiende va-kan-tie.
Zitten ze op een camping moeilijk te doen met een gasbrandertje en dat soort vermaak. Bij elke gelegenheid grijpen mensen hun vluchtkoffertje met allernoodzakelijkste bezittingen om ergens anders heen te gaan, waar ze dan de tijd verdrijven met dingen die ze normaal never zouden doen omdat alles wat ze zouden willen doen, thuis ligt. Badmintonnen in een boxershort. Langs vierhonderd medecampinggasten lopen met een pleerol onder de arm.  
Neujjjjjjjjj.
 
Onlangs ging ik zelf op reis. Het was maar een reisje van een half uur naar een naburige stad, maar toch! Er waren die dag MASSA's mensen op pad en het merendeel was straalbezopen en idioot gekleed. Bleek het koningshuis weer een nieuw uitkeringstrekkertje geworpen te hebben ofzo. Enfin, hop de trein in. Geweldige uitvinding! En ze roepen nog om waar je binnenrijdt ook! Helaas wel precies tijdens het afremmen en in een tunnel, zodat je zeker geen woord kan verstaan van wat de omroeper allemaal beweert, maar toch. Over tunnels gesproken, juist toen ik zo eens wat ging rondwandelen door de trein, doken we er eentje in, en stond ik in het donker. Kleine lampjes van de tunnelwand flitsten razend op en aan het eind van de gang zag ik een gestalte die telkens verdween en even oplichtte, als een geestverschijning, De vloer bewoog, de wanden trilden, het geraas werd bijkans ondraaglijk en de geest knipperde aan en uit alsof ie niet kon kiezen in welke wereld ie nu wilde blijven. The Truth was In There, heel even was de trein los van de wereld waardoorheen hij ijlde.
Maar we bereikten heelhuids de andere stad en daar wierp ik me in een nog veel grotere massa omdat ik zo nodig een Schots festival wilde bijwonen, waar ik eventjes behoorlijk veel spijt van had -  maar eenmaal het prachtige geluid van de bagpipes in de oren was alles oké, en kon ik genieten van het schaapwerpen, boomstamdrijven, tapdansen, en haggis - totaal wee niet vegetarisch maar dammit wat is dat lekker!
Het moge duidelijk zijn, ik ben met geen stok mijn deur uit te krijgen normaliter.
 
Had ik ook nog zo'n moment-van-oogcontact bij het verlaten van de super. Interessant type loopt voorbij, ik kijk na een halve minuut voorzichtig om, blijkt het interessante type precies hetzelfde naar mij te doen, uhuh ow-yeah!
Maar net als met die voortdenderende trein - dan duik je de tunnel in.
 
 
This is the way the world ends
This is the way the world ends
This is the way the world ends
Not with a bang but a whimper.
 
[ T.S. Eliot; The Hollow Men ]
 
Lees meer...   (15 reacties)
En de rest van je miserabele leven om uit te zuigen, te exploiteren, leeg te roven, misbruiken, labelen, opdelen in grafieken, statistieken, mailings, reguleringen, voorschriften en aanbiedingen om je te laten kopen, gedragen, voorspellen, indelen, volgen, opslaan, indexeren, uitschakelen als zelfstandig denkend en handelend individu. We willen je enkel in kaart brengen om je genadeloos op de huid te zitten en als je een braaf burgertje bent zul je daar niet eens al te veel van merken ook. Hier, je krijgt VIJF! euro beltegoed GRATIS als je ons enkel even vertelt wie je bent, waar je woont, wie je vrienden zijn en waar je naar toe gaat. Je moet wel permanent ingelogd blijven, een kleine moeite voor een grote prijs, maar wij moeten ook onze gegevens sluitend kunnen maken, gewoon meewerken, nietsaandehand. Je maakt KANS op een geweldige prijs als je enkel even al je gegevens invult op onze website en dan de UNIEKE code van je lotnummer invoert. We geven je gewoon een handig burgerservicenummer, en we koppelen wat heus niet belangrijke bestanden maar nietsaandehand, wienietsteverbergenheeftheeftnietstevrezen. Het ENIGE wat we van je kunnen oproepen, overal & altijd, is je doopceel, je leefomgeving, je bezigheden, je bestedingspatroon, je intellectuele interesses, je seksuele activiteiten, je perverse fantasieën of nee jij was die saaie kloot die geen fantasie bezit. Als je niet de verkeerde kleur of kleren hebt, of de verkeerde religie, of geen religie at all, hebjenietstevrezen. Want we zijn in oorlog met Eurasia, nee Eastasia, nee beide, en de Vijand is Onder Ons, maakt je af met een tube tandpasta en een flesje nagellak; laat je scannen, laat je lezen, laat je BSN tatoëeren op je arm en jij bent veilig. Big Papa waakt over je, en we willen enkel je ziel. En je geld, want die fuckin oorlog kost klauwen vol geld, die welverdiende centjes voor ploeteren op een kantoor met uitzicht op de wereld, lunchwandelen voor de conditie, laat me wel even je gegevens ophalen om te zien of je ergens aan lijdt, of je wel een smetteloos schaapje bent geschikt voor consumptie of dat er ergens onverhoopt een vlekje aan je kleeft, het spijt ons deze vacature is intern reeds voorzien. Er is geen vijand of we maken hem wel, als wij maar de controle houden. Wij waken over jou via onze overal opgestelde camera's en databases. Oorlog is vrede, vrijheid is slavernij, onwetendheid is KRACHT! We zijn in oorlog! De vijand is onder ons, de vijand is overal, de vijand is de vijand is de vijand is ---. Mag ik je even fouilleren in de intieme holtes van je gezonde lichaam, wacht je hebt last van Lyme na je vakantie 2005 in Frankrijk; het kan zijn dat de vijand daar cruciale informatie heeft opgeslagen zonder dat jij het wist. Zou je even willen meekomen? Mogen we je even separeren op een eilandje ergens in de Caribische Zee, prettig klimaat, puike omstandigheden, nietsaandehand enkel wat vermoedens uit je poriën persen, vamdaag zijn we in oorlog met Eastasia, morgen zijn we in oorlog met Eurasia, overmorgen zijn we in oorlog met onszelf, we kunnen niet voorzichtig genoeg zijn, nietsaandehand. Als dank voor je bereidwillige medewerking krijg je een GRATIS aanbod op een levenslang abonnement op willekeurig welk medium uit onze collectie. Waar wij verder niets mee te maken hebben, teken hier en laat ook even je pincode achter. Wij zijn de hoeders van jouw brein, eheh, welzijn. Kies wat je wilt, jouw stem telt, uit onze anonieme enquete blijkt dat jij deze vragen niet hebt beantwoord zou je dat alsnog willen doen of de gevolgen zijn.... de gevolgen zijn. Tienduizenden bekwame krachten waken over jouw en mijn veiligheid elke dag opnieuw tegen de terroristen tegen de verloedering tegen de vergeten tasjes op de rookvrije treinstations tegen de schoenbommen tegen de moskeeën tegen de vrije literatuurkeuze tegen het uitgaansleven tegen de persoonlijke ontwikkeling tegen de volstrekt irrationele individuele keuzes tegen de nutteloze liefde. Nietsaandehand jij bent veilig in onze handen, als je ze nu even achter je rug wilt houden doen wij er een leuk armbandje omheen, en op je pasfoto voor je nieuwe biometrische paspoort keek je consequent te vrolijk, dat is verdacht, neem ons niet kwalijk we moeten even wat gegevens natrekken voor we je kunnen laten gaan. Kun je tellen? Twee plus twee is hoeveel volgens jou? Vier? Twee plus twee is vijf. Vier? Twee plus twee is vijf. Even bukken graag. Hoeveel is twee plus twee? Vertel me je diepste angsten en wij weten er raad mee, nietsaandehand, vijf zeggen wij, Vijf, twee plus twee is vijf, twee plus twee is vijf, twee plus twee is....? Vijf. All else follows. 
Lees meer...   (3 reacties)
Ja, ik wéét dat er belangrijkere dingen zijn in de wereld. Waar men zich het hoofd ernstig over breekt. Al dan niet terecht. Al dan niet opgemerkt. Al dan niet volslagen zinloos. Maar ik wil het hier nu hebben over onze slak. De waterslak in de goudvissenbak.
 
Ik mag graag vissenbak kijken zo in de loop van de avond, als het boek dat ik lees niet erg wil vlotten of de televisie niets dan bodemloze droefheid biedt. Ik heb overwogen om het televisietoestel leeg te halen, dicht te kitten en er de vissenbak van te maken zodat ik voortaan altijd vissen kon kijken, wat de gemoedsgesteldheid zeker ten goede zou komen, maar zo ver is het nooit gekomen. Het is een bijzonder puike bak conform goudvisseneisen: de bodem loopt licht hellend omhoog naar achteren, waar de planten staan; er zijn schuilhoeken en boomstammetjes, de achterkant is een weids panorama van onderwatervergezichten, als het donker wordt, gaat de lamp naast de bak aan. Hij is te klein voor drie vissen maar ruim toereikend voor twee, die elkaar graag mogen bovendien. De vissen in mijn bak bereiken steevast zeer hoge leeftijden en je hoeft het niet te geloven maar elke vis heeft zo zijn eigen karakter, wat je leert kennen naarmate je observeert; het is zelfs mogelijk te zien wie het vrouwtje is en wie de man. Op dit moment zit er een echte macho in en een tikje dociele vissenvrouw, die in leeftijd de macho overigens ruim overstijgt. Ik doe daar niet moeilijk over.
Ik vraag me vaak van alles af als ik naar de vissen kijk. Of ze denken dat wij ook in water leven bijvoorbeeld. Of ze zich nooit vervelen. Waar ze over denken. Of ze dromen. Slapen doen ze wel maar dat is meer een algehele ruststand, want de ogen kunnen ze niet sluiten. Soms hangen ze roerloos naar mij te kijken tegen de wand van de bak en daar word ik een beetje ongemakkelijk van. Gelukkig zit er een deksel op de bak. En soms maken ze een hoop kabaal door steentjes op te zuigen en die met kracht tegen de wand te spugen - vinden ze leuk, denk ik.
Enfin op een dag, een half jaar geleden ofzo, zat er dus plotseling een miniwaterslakje in de bak. Hij is wel duizend keer door de vissen opgezogen en uitgespuugd voor ze hem verder met rust lieten, maar toen was ie ook al een heel stuk gegroeid. Het slakje ging systematisch de aquariumwanden af voor algen, liet zich drijven van links naar rechts en van voor naar achter, maakte dat ie onder de waterlijn kwam als ik het water deels vervang en was als eerste aan de beurt om overgezet te worden in de reservebak als het tijd was voor de Grote Driewekelijkse Schoonmaak. Kortom, de slak voegde weer net dat extra's toe aan het vissenbakgebeuren!
Afgelopen zaterdag zag ik hem voor het laatst, bij het verversen van de waterbakjes voor de vissen. Zeker in warme dagen is dat een niet onbelangrijk klusje wat echter vaak door vissenhouders wordt vergeten [ik had het er al eens over in het komkommertijdblogje].
Zondag was de slak verdwenen.
Nu was hij wel vaker eens een tijdje zoek, dus ik hield het een beetje in de gaten maar maakte me nog geen zorgen.
Dinsdag was er nog steeds geen spoor van de slak en begon ik me wél zorgen te maken! Ik ben de hele bak minitieus gaan afspeuren, heb schuilhoeken blootgelegd, alles omgekeerd, vijfendertig keer een steentje aangezien voor de slak - maar alles was umsonst, de slak is verdwenen. Met huisje en al.
En dat kan niet want het is een afgesloten bak!!
 
Nu verdwijnen en verschijnen er in mijn wereld wel vaker zaken en ik ben zeker dat iedereen dat wel kent. De eenzame sok uit de was, wiens wederhelft zelfs na sloop van de wasmachine niet meer boven water komt. Huishoudelijke voorwerpen en gereedschap. Boeken. Personen. Volgens mij gaan die allemaal naar planeten voor verloren geraakte matrassen, sokken, voorwerpen en personen, zoals Douglas Adams in The Hitchikers Guide to the Galaxy al betoogde, dus uiteindelijk komt alles wel terecht. Het vreemdste geval van spontaan kwijtraken maakte ik ooit mee tijdens een telefoongesprek - toch al niet mijn favoriete bezigheid - tijdens welk ik met een pen speelde, waarbij de dop op de grond viel  en verdween. Na het gesprek ging ik op zoek naar de dop - vruchteloos. Die dop was en bleef WEG. Hoe ver kan in duivelsnaam een pennedop stuiteren? Bij de verhuizing uit dat pand jaren later was ik de dop nog steeds niet vergeten maar denk maar niet dat ie boven tafel kwam: we hebben zelfs de plinten losgehaald - de dop was W.E.G.
Naar de planeet voor weggelopen pennedoppen waarschijnlijk.
 
Zo kunnen zaken soms ook verschijnen zonder dat je enig idee hebt waar het vandaan kwam of wat het bij jou komt doen.
" Er is meer tussen hemel en aarde dan Uw geest kan bevatten", sprak Hamlet al tot zijn vriend Horatio, en dat is waar.
 
Ik dacht dat de slak was meegekomen met nieuwe plantjes uit de vissenbakplantjestoko, maar nu hij ook weer zomaar is verdwenen net zoals hij zomaar was verschenen, ben ik daar zo zeker niet meer van.
 
Dus ja, ik weet dat er belangrijkere dingen in deze en andere werelden zijn dan de slak uit mijn goudvissenbak die verscheen en verdween naar eigen willekeur - maar ik mis hem! En daarom maak ik hier een klein monumentje voor de slak uit de goudvissenbak.
 
O slak
Met je slijmerige sporen
Met je vrolijke omzwervingen
Door de bak
Slak
Je wordt node gemist
Ook door de vist
Het ga je goed op de planeet
Waar je elke dag verse algen vreet.
 
De slak had geen naam, maar post partum noem ik hem Houdini.
Net als de pennedop zal ik de slak waarschijnlijk nog jaren blijven zoeken, want de verdwijning kon niet. Er zit een deksel op dat aquarium!
 
Tips over Houdini's verblijfplaats zijn natuurlijk welkom! Signalement: zwart huisje, lengte ongeveer twee centimeter, habitat water, eigenzinnig tiep. Laat zich graag meedrijven op de wervelingen in het water, als een danser zonder voeten. Beauty lies in the eye of the beholder.
 
Lees meer...   (12 reacties)
Wijlen Donald Woods, hoofdredacteur en journalist van de Zuid-Afrikaanse krant 'The Daily Dispatch', was een moedig mens. Als blanke in het door Apartheid geregeerde Zuid-Afrika, liberaal denkend maar wel binnen het door cultuur, gewoonte en opvoeding gevormde denkraam van die Apartheid, stelde hij zichzelf open voor de wereld van de zwarte vrijheidsstrijder Steve Biko om met eigen zintuigen waar te nemen hoe die andere wereld er in werkelijkheid uitzag en werd zo zelf een belangrijke participant in de strijd voor gelijkheid. Waar Steve Biko en de zijnen niets te verliezen maar alles te winnen hadden - wat hun strijd niet minder moedig maakte - had Woods alles te verliezen en verloor ook veel: zijn zekerheden, zijn veiligheid, vrienden, huis, land. 'Welcome to exile' zegt hij in de film Cry Freedom als zijn vrouw en kinderen bij het vliegtuigje komen dat hen naar Groot-Brittanië zal brengen waar hij zijn boek over Biko en de werkelijke oorzaak van diens dood uit zal brengen: vermoord door de door en door corrupte apartheidspolitie. In de ban voor de waarheid. Doen wij hem dat na? Doe ik hem dat na? Kan of zal het zover nog komen in onze tijd dat mensen om het spreken van de waarheid, het hardop zeggen van de feiten, hun leven op het spel zetten?
Ja. Zover is het al.
Woods was drieënveertig toen hij met Biko in contact kwam. Veel van de mensen van die leeftijd die ik om me heen zie, zijn vastgeroest in denken en handelen, en spelen liefst op safe. Woods was in staat zijn denkbeelden radicaal te wijzigen - omdat hij zijn ogen niet sloot voor de feiten toen ze hem werden getoond. Om te handelen naar zijn nieuwe denkbeelden. Omdat hij, denk ik, niet anders kon; omdat hij een zuiver en integer mens was gebleven die - als journalist - moest zeggen wat hij zag, en spreken waar anderen er liever het zwijgen toe deden. Omdat de prijs voor spreken hoog was.
 
Ik herinner me de beelden uit Soweto, de scholierenopstanden. Politie die ongewapende kinderen neerschoot. Ik was te jong om te begrijpen wat Apartheid betekende, maar ik zag de onmacht van de heersende klasse en hoe de stemmen van enkelingen aanzwollen tot een massale volksschreeuw. Om de wereld te veranderen, was de stem van één vaak de aanzet en om die stem te zijn, was het kennen van Waarheid nodig. Een waarheid die van de stem een boodschapper maakt, een eenzame vogel uit de hemelen.
 
Van oudsher waren vogels boodschappers van de goden. Kraanvogels, raven, kraaien, uilen, gieren: ze werden gezonden van de ene wereld naar de andere - soms van de levenden, soms van de doden. Ze verschijnen en verdwijnen; misschien vliegen ze nog, al geloven de mensen niet meer in de oude goden en worden de tekenen nauwelijks nog gezien.
 
Nee, de mensen geloven niet meer in de oude goden. De oude goden waren natuurkrachten, Krachten van de natuur. De mens ging mee met de Natuur, niet ertegenin. De goden van nu zijn dode goden, gemaakt door mensen. Zijn regels en wetten van mensen die trachten de loop der dingen te bevriezen in vaststaande patronen. Het opkomende patroon in onze tijd is de Islam die hernieuwde wereldheerschappij zoekt. Het Christendom is dood, ondanks de groei van de evangelische bewegingen wereldwijd; die beweging is versplinterd en leeghoofdig, een soap van een religie waarin telkens nieuwe slechteriken opduiken om de serie nog enige schwung te geven.
De Islam pakt het grondiger aan. Waar zij komt, werkt zij hard aan het wijzigen van de regels en omdat zij momenteel de enige monotheïstische religie is die geweld niet schuwt om zichzelf te vestigen, heeft de seculiere samenleving er geen antwoord op. Angst is het antwoord, terwijl Rede dit had horen zijn in onze tijd.
 
Rede: de vrijheden die jullie ons willen afnemen omdat jullie god dat zo gebiedt, zijn de vrijheden die het jullie mogelijk maken ons ze proberen af te nemen.  Blijf dus van onze vrijheden af!
 
Misschien regeert de angst omdat de mensen geen waarheid meer kennen en die ook niet zoeken. Omdat het vinden van de waarheid - een waarheid, mijn waarheid - noopt tot handelen conform die waarheid, en dat vraagt moed, en moed is niet wat men hoog acht dezer dagen; veiligheid wil men, ook al bestaat veiligheid per definitie niet.  Te weten dat veiligheid een illusie is, kan een bevrijdende waarheid zijn die moed voortbrengt.
 
Hoe ouder ik word, hoe minder absolute waarheden ik ken - en hoe meer waarheden ik zie. Ik geloof in geen god noch in een leven na de dood. Hier en nu is wat ik heb. Maar over de aard van dat hier en nu had ik vroeger meer zekerheden dan nu. Het vliegtuigje van Donald Woods, dat misschien wel en misschien niet zou worden neergeschoten door het Zuid-Afrikaanse Apartheidsregime, deed me denken aan de vogels van de goden. Een musje hipte mijn herinnering in.
 
Toen mijn oude hondje blind, doof, kreupel en zo dement was dat ze niet meer wist wie ik was of zijzelf,  op een dag echt niet meer verder kon, bracht ik haar naar de dierenarts voor het bevrijdende spuitje. Ik wist wat er kwam, zij niet. Ik wist dat het niet anders meer kon, maar goden, we waren al veertien jaar samen, ik met dat beestje uit het asiel, zo mishandeld dat ze levenslang 'anders' is gebleven, zo vertrouwd dat ik elke stemming las en zij de mijne. Ouwe eenzelvige grompot, dominante veedrijver, angsthaasje, dertien was je toen je voor het eerst een bot begroef en plotseling helemaal hond werd, bevrijd van wat jou was aangedaan, dossierhond, asielzoeker.
De dag na haar dood zat ik 's morgens in alle vroegte aan de tafel in de kamer en voelde de pijn, het verdriet, de twijfel. Had ze niet nog een week... een maand... Konden we niet ... hadden we nog... En een musje kwam naar binnen door het open klapraampje.  Op zijn dooie gemak, alsof het hier al jaren woonde. Het fladderde vrolijk de kamer rond, poetste zich de veren op de lamp, zat me een hele tijd rustig te bekijken, maakte nog een sierlijk rondje door de kamer en ging weer weg via het klapraampje. Tsjip!
En ik kon niet anders dan denken: dat is de geest van mijn oude hondje die me komt laten zien dat het heus de juiste beslissing was en dat ze nu vrijheid heeft gekregen; een vrijheid die ze al jaren niet meer heeft gekend in dat oude versleten lichaam van d'r.
Als een boodschapper van gene zijde, oh jawel, ook voor honden.
Ik had er vrede mee -
 
En toch geloof ik niet in leven na de dood, en kan ik prima rationeel bedenken dat het een enorm toeval was dat dat musje juist op dat moment zo onmussig relaxed bij mij in de kamer kwam en bovendien feilloos weer door hetzelfde kleine raampje naar buiten ging en verdween, en dat de troost die dat musje bracht, troost was die ik vond omdat ik hem zocht.
Op dat moment en elke keer dat ik aan dat moment denk, bestond, bestaat er iets, hoe kortstondig misschien ook, van leven na de dood en van vrije wil; een kier tussen werelden. "There's a crack, a crack in everything; that's how the light gets in".  
 
Jouw wereld is niet mijn wereld; jouw waarheid is niet mijn waarheid; mijn waarheid is soms zelfs niet eens mijn absolute waarheid. Alles wat is kan misschien ook wel iets anders zijn. We zien het alleen maar zo zelden.
Als we dat nu eens allemaal beseffen en elkaar daarom met rust laten over onze waarheden, maar ons volledig, integer en moedig inzetten voor het persoonlijk handelen in de waarheid die we hebben in het besef dat het enkel onze waarheid maar is - dan bouwen we misschien een wereld waarin vrijheid heerst en de goden hun plaats hebben.
 
 
~ Leonard Cohen ~ Anthem 
Lees meer...   (5 reacties)
"Hé kijk, een IFO!"
 
 
Lees meer...   (12 reacties)
Men opstel voor opdragt "jij in deze tijdt". 
 
1. De ouwe generrasie loop altijd te mekkeren da we niks meer leren op school tegewoordeg. hun moesten uit de kop stampen en leseen op dreunen! Maar wat hun ni snappe is dat de tijde verandere.! want, tegewoordeg hebben we internet! Daar ken je egt alles terugvinde wat je wil wete. Of wat ze wille dat je moet wete. Want ik wil helemaal niks wete, want als ik iets moet wete dan, zoek ik het wel ff op met goochel. Het heb geen nut om dat
allemaal in je kop te douwen. Daar slijt je brein maar van.  op me examen mag ik het tog ook opzoeke? en voor de rekenen magge we gewoon de machien gebruiken. Me ouder shebben laten uitvogeele dak disleksies ben dan hoef ik hillemaal niks meer te lezen en alles. Ik krijg wee meer tijdt voor alles op te zoeken en ik hoef ni hand te schrijven. Iedereen van me vriende is ook disleksies, of autistes dus eigelijk zouden we die 1040 ure wel kennen gebruike als we iets moeten doen. Maar ik was toch gaan prottesteren omdat ik ni weet wak anders moet doen in al die vage tussenuren da we niks hebben maar VERPLICGD!!!! moeten blijven op de school en ik hadt een hoop rotte eiere weten te vermagtigen van sjaak ze pa. Want het is debiel om dan een beetje in de bibioteek te gaan zitten rondsnuffen in boeke.
 ben jaat geen nerd!! Als ik een boek moet lezen maar glukkig hoeve we dat ni zo vaak dan pak ik de film mee en ik goochel de resensies wel ff op internet. 2. Wij zijn namelik ook allemaal adhd en aan de ritalin. drom dus dat we hillemaal ni zo lang stil kenne zitte. wij moeten keiveel feesten en zo bezoeke, wij hebben een kei vet privee leven. Dat hebbe de leraars ni, drom dat ze eigelik jaloers zijn op os. sorry juf maar ik moet het tog ff gezegt hebben. jij ben wel tof hoor! bevoorbeelt wat wij in onze tijdt doen is inzuipen. we hadden laatst een keilache party in de keet van willem de sgroevedraaier we hadden allemaal zo een fles drank meegenomen en daar maakten we miksjes mee en toen deje we wie de snelste een rij van zes miksjes achterover kon kiepen steeds. die het eerst in koma raakte had gewonnen. dat was loesje het poesje die leg nou nog in het ziekenhuis. ze heb alle recorders al gebroken. En de ouwe lui wete ni dat de kroegtijde ook zijn verandert. eerst is het inzuipe, dan kroegtocht, beetje matten en dan moete we ook nog ergens gaan chillen dan is t al rap n uur of zes in de morgenstondt n moet je slape tot en uur of vier as t alwer tijdt is .
Dus, wij hoeve ni al die dinge die de ouwelie wel moesse en daar joete ze maar es aan gaan wenne. Want over een paar jaartjes is de tijd ONZE tijdt en dan hebbe z helemaal niks meer te vertellen. Jahaa daar schrikt je van he ouwe!
3.dan zitten ze wel s van dat we eiglijk kranten moessen lezen en alles. maar want das vage sjit duud. zoon ouwe filosoof hadt geged, wat gebeure moet dat gebeurd. dus dan hoef je tog ni meer te wte wat gebeurd. Je mist kei vette fuifen as je dat allemaal moet gaan zitten leze of kijke of luistere. ik hoor vanzelf wel wat der weer is gebeurt.
nog vanwege de opdragt ik in deze tijd. Ik maak me ni sappel ik weet namlijk dak over een paar jaartjes gewoon stinkend rijk ga wezen net as die rappers met hun wijve. ik rap zelf ook wel lekker een eindje weg als ik zo mag zegge. dus eigelijk zit ik me tijdt gewoon n beetje uit tot me egte tijd gaat aan breken en als ik dan zoon gaaf villa heb met een eige zwembad en alles dan is me tijd aan gebroken. ik heb al een paar breezah sletjes verzameld dak me klip mooi kan opleuken met hun. Dat gaat lope as n tierlier en de centjes komen vanzelf binnestrome. ik gaat alls kopen wat los & vast hangt. 4.dat ben ik in mijn tijd. en nou komt de leukste want,
ik ga me opstel nu splellsjekken en dan komt alles vanzlf goed staan. dus je hoef dat allemaal ni uit de kop te kenne. Kill Bates heb dat voor ons geregeld. HIJ s de porfeet van onze TIJD!! Dus nu doe ik spellsjek. en dan moet ik make dak weg ben want, sjit man door dit stomme opstel heb ik al van alles gemist bij de keet.
Dak hoop dak hier wel n voldioende vor krijg en ik ben disleksies!!!!!
ps de spellsjek vont alles vet OK hij wou alles wijzige in wat er al stondt. het IS allmaal zo moellijk ni hoor. nu moet ik weg!!!!!!!!!!
 
Lees meer...   (21 reacties)

Krijgen honden ook griep? Dat wilden we wel eens zeker weten, dus we googelden - en kwamen op een voortreffelijke website uit! Werkelijk álles over huisdieren en klein vee is hier te vinden!
Dat wilde ik niemand onthouden. Eerst een paar mooie stukjes uit de site! 

Krijgen honden griep?
Pet.taranga.net weet wel zeker van wel!

“Ja is het waar, is er een griepvirus dat prominent in de hondswereld wordt die om als paardenspanning wordt verondersteld voortgekomen te zijn. Deze paardenspanning is om bij honden in de Verenigde Staten begonnen te verschijnen openstellend reusachtig kan van wormen die wij aangezien de hondeigenaars nu moeten behandelen. Alsof er niet reeds genoeg gevaarlijke factoren waren dat wij ons van bewust moeten zijn, nu er een andere potentieel ernstige vrij onbekende te overwegen zijn.
 
Het Hondsvirus van de Griep stelt gelijkaardig aan de menselijke versie van de griep voor
- Neuslossing
- De lossing van het oog
- Koorts
- Het hoesten
- Het niezen
- Het braken
- Gewerkte ademhaling”  
 
Gealarmeerd door de neus- en ooglossing  ben ik natuurlijk verder gaan lezen. Pet.taragana.net heeft veel over griep in de aanbieding, van griep van de hond tot griep van de vogel. Moorddadig vogel influenza!

“TE zoet uitbraak van vogel influenza heeft geweest verstokt ter naar de Pakistan wereldstad van Rawalpindi, te jaartal over duizendtal van schijtlaars waren glasafval voor inhouden naar de ziekte, nieuwtje verslaglegging zei Woensdag.”
 
 En elders:

“De Situatie van de Verwarmingspijp van de vogel van het UK is direct Verbonden met Hongarije?
[…]dat het virus aan drie meer van de loodsen farm’s 21 had uitgespreid. Een uitsluitingsstreek is op zijn plaats rond het landbouwbedrijf geweest aangezien de H5N1 spanning verankering vond.
Nochtans, kunnen de resultaten bepalen niet hoe de spanning van vogelgriep eigenlijk in het UK aankwam, voegde de ambtenaar toe.” 

Dit maakt het er ook niet beter op:
“Zelfs worden de Computers die door de Griep van de Vogel worden getroffen.”

En de griep van de hond is echt niet de enige verschrikking die onze huisdieren bedreigt. Wat te denken van:
“ Stengel Kerker Strijd Sterk gespierd Dystrophy Verschijnsel ter Dogs.
Ter veelbelovend opkomend speurwerk, stengel kerker gehanteerd opmerkelijk welput ter gemakkelijkheid verschijnsel van sterk gespierd dystrophy ter dogs, een proefneming welk zaakkundige vraagpremie te zinvol trede voor verhandeling volk.” 

Van streek door al die vreselijke berichten, besloot ik een ommetje te maken in de leukere huis-tuin- en keukensectie van Taragana.net. Zo stuitte ik op het Konijn van het huisdier Colby:

“Het Konijn van het huisdier redt het Leven van Zijn Eigenaars van de Slaap.
Is wij hebben de voet van een gelukkig konijn vernomen, maar wat over een volledig gelukkig konijn (samen met het gelukkig betaalt?)
Goed, wordt een konijn in Michigan gecrediteerd voor het redden van het leven van zijn familie.
De familie Garlow was in slaap in hun huis vanochtend toen hun huisdierenkonijn, Colby, hen die wekte, hen boven alarmeren aan een brand.
De familie zegt beneden geworpen Colby en zij wisten iets verkeerd was.” 

Zo zie je maar! Never underestimate een eenvoudig konijn!

Maar er is meer! 

"Gelukkig te Drietal Legged Pooch Nood Woonplaats
Zij annuleerteken vondst naar de welbehaaglijk vlek voort te Turkse staatsraad ter tweede. En zijn beslagen stomp van te staart wags ter naar de terrein van, welput, ieder.” 

Ik ben niet helemaal zeker van de boodschap…. Maar het klinkt positief!

Ook een waarschuwing als onderstaande is ontegenzeggelijk van onmisbare aard:
“De hond en Hun Eigenaars vinden Manieren om Gegevens te beschadigen.
De eigenaars van de computer, en hun huisdieren, vinden veel manieren om gegevens te beschadigen.
Lome dads en de kunstongevallen komen in een jaarlijkse lijst van hoogste 10 gegevensrampen die door computerdeskundigen worden gecompileerd voor.
Één incident impliceerde een hond die een USB flitsaandrijving als het kauwenstuk speelgoed gebruikte en bijna al zijn owner’s- gegevens at.” 

Je moet zo’n beest ook niet alleen laten met je flitsaandrijvingen. 

Huiveringwekkend is het verhaal van Skeetre.
“Dode het Spel van de Poedel van het huisdier: De zeldzame Kwaal van de Slaap.
Een 11-pond stuk speelgoed poedel, Skeetre, heeft zijn beste dromen omgezet in zijn slechtste nightmares, werd gediagnostiseerd deze maand met narcolepsy gehad.
That’s een zeldzame voorwaarde die de vijf-jaar-oude hond om van wakker het zijn veroorzaakt te gaan rechtstreeks in een diepe slaap.
Het eten, het gaan voor een gang, of zelfs het snuiven van een andere hond elimineren koude Skeeter.” 

Goed, nog eentje dan, gewoon voor de feel-good.

“Huisdier van de Week: Ontmoet Spunky, Loveable Betty.
Betty (Nr. 27446) is de kat van de week van de Menselijke Maatschappij van Oregon.
Betty is een zeer loveable jonge dame. Zij kan een kleine gooi zijn aanvankelijk, zodat zal zij wat tijd nodig hebben krijgen om u te kennen. Maar men kan haar door haar kin te krassen en bij de basis van [ … ] over gemakkelijk winnen.” 

Aaaaaaaaaah. Ik kan hier alleen nog maar aan toevoegen: follow that link en lees voor jezelf! En is het niet GEWELDIG dat er behalve spellcheckers, ook vertaalmachines bestaan!

Lees meer...   (9 reacties)
Hebban olla uogala nestas hagunnan hinase hic anda thu
uuat unbidan uue nu?

Naar alle waarschijnlijkheid was het een monnik die dit neerschreef, in de twaalfde eeuw, om zijn pas gescherpte ganzenveer te testen. Een monnik wellicht die wat moeite had met het celibaat:
“ Alle vogels zijn nesten begonnen behalve jij en ik – waar wachten we nog op?”

Of hij ook een nestje is begonnen, vermeldt de geschiedenis niet. Wel geldt zijn proeve als een van de oudst bekende geschreven teksten in de Oudnederlandse taal. En zo ging deze zuchtende monnik, anoniem en wel, toch de geschiedenis in.
 
Dat zal de kauwen op ons dak om het even zijn. Zij hebben de lokroep van de lente gehoord en zijn druk bezig hun nest te bouwen. Dat is althans de bedoeling. Tot dit jaar nestelden ze elk jaar in onze schoorsteen. Geweldige plek om te broeden en jongen groot te brengen: beschut en veilig. Binnenshuis kon je vaag de kauwen horen in het nest. Dat was leuk!

De woningbouwstichting evenwel heeft deze winter kapjes geplaatst op alle schoorsteenuitlaten in de hele wijk. Er kan niet meer genesteld worden in de schoorsteen. Wij hebben dat met leedwezen aangezien, maar naar onze mening is niet gevraagd. Toch had ik met plezier jaarlijkse kosten voor het reinigen van de schoorsteen willen betalen als dat rotkapje er af had mogen blijven. Want waar gaan onze kauwen nu nestelen?

Het antwoord op die prangende vraag was even verrassend als droef: een week of wat geleden begonnen ze het nest te bouwen op de schoorsteen. Een heilloze missie. De hele omgeving lag rap bezaaid met takken, mosjes, stukjes afval, touw, reepjes plastic, wolletjes en vele andere stukjes nestmateriaal, maar het nest wilde geen vorm krijgen. Ik zie papa kauw in de weer met een tak twee keer zo groot als hijzelf. Hij vliegt een boomtak omhoog, valt er twee naar beneden, verliest bijna de tak, weet hem te redden, worstelt zich verder omhoog en landt eindelijk op het dak. Daar wordt het materiaal zorgvuldig in de nestaanbouw bijgestoken. Een dag later ligt het weer beneden in de tuin. Geen houvast. Elke vlaag wind pakt het spul op en verwaait het weer. Geen bescherming tegen regen of kou. En toch door blijven gaan! Er moet genesteld worden!

Eergisteren begonnen ze hetzelfde maar dan op de schoorsteen van de buren. Even heilloos. Vandaag zijn de kauwen verdwenen. Na alle jaren dat ze hier hebben genesteld, zal er geen nest meer volgen. Waar ze nu heen zijn? Geen idee. Ik blijf mijn restjes kaas en gekookte aardappel op het platdak van de keuken gooien; ze zijn nog in de buurt. Ons dak is nog steeds hun dak.

Kauwen en andere kraaiachtigen zijn overigens bijzonder slim, hechten sterk aan elkaar als paartje en als groep, en zijn voor de duvel niet bang. Vorig jaar had de hond een jong dat in onze tuin terecht was gekomen, te pakken gekregen. Behalve een shock leek het beestje niets te hebben opgelopen – maar de hond kwam er minder genadig vanaf! De kauwen hebben haar urenlang groepsgewijs belaagd met duikvluchten en aanvallen, verschrikkelijk gekrijs en een hoop misbaar! Toen ik de jonge vogel de tuin uit bracht, werd ik zelf dito belaagd; het leek die film van Hitchcock wel! We dachten weer rust te krijgen toen het jong niet meer in de tuin zat – maar de volgende dag ging het aanvallen gewoon verder! Hadden die beesten dan zo’n goed geheugen? Vrezend voor oog of huid van mijn hond ging ik maar eens verder kijken achter in de tuin waar pa en ma kauw voortdurend naar toe gingen en van waaruit ze hun aanvallen op ons organiseerden en verrek! Daar zat nog een jong! Dat heb ik maar even een kontje over de schutting gegeven naar een veiligere plaats en eindelijk konden we onze tuin weer ongestraft betreden. De hond heeft sindsdien heilig ontzag voor de kauwen, al blijft ze er bij dat de boom haar boom is en de lucht haar lucht en het dak haar dak.   

“Altijd die vogels die nesten beginnen” was ooit de kop boven een artikel in de krant. Welke krant en waar het artikel over ging, weet ik allang niet meer; de kop heb ik uitgeknipt en gehangen tussen mijn andere verzamelde krantenkoppen. Zo heb ik ook: “Hang eens een lijk aan de muur” en “Jezus komt wat later terug”. “Altijd die vogels die nesten beginnen” vond ik natuurlijk vooral zo leuk vanwege het mokkige chagrijn wat er uit spreekt, maar ik had het veel minder grappig gevonden als ik niet bekend was geweest met de tekst waarvan dit is afgeleid. “Hebban olla vogala nestas hagunnan...”

Kijk, en daarom is het zo leuk om te lezen – om véél te lezen. Om fatsoenlijk literatuuronderwijs te volgen of bij gebrek daaraan, jezelf te onderwijzen. Omdat het je wereld zoveel breder, dieper, hoger, samenhangender maakt. Zoveel boeiender.
 
Maar dit terzijde.       
 
 
Lees meer...   (16 reacties)
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl